
امروزه یکی از مسایل مهم در عرصه ی شهرها برای گردانندگان و حتی شهروندان آن موضوع هوشمند سازی شهر هاست به نحوی که زندگی در شهر هوشمند برای شهروندان و اداره کنندگان راحتتر و به صرفه تر است.هوشمندسازی باعث صرفه جویی و استفاده ی صحیح از منابع موجود میشود.
تعاریف مختلفی برای شهر هوشمند وجود دارد که یکی از رایج ترین آنها بدین شرح است: یک شهر هوشمند از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) برای بهبود بهره وری عملیاتی، به اشتراک گذاشتن اطلاعات با مردم و ارائه کیفیت بهتر خدمات دولتی و رفاه شهروندان استفاده می کند.
هدف اصلی یک شهر هوشمند بهینه سازی عملکردهای شهر و ارتقا رشد اقتصادی است و در عین حال کیفیت زندگی شهروندان را با استفاده از فناوری های هوشمند و تجزیه و تحلیل داده ها بهبود می بخشد. ارزش نهفته در چگونگی در دسترس بودن این فناوری در نحوه استفاده از این فناوری است.
یک شهر هوشمند به عنوان ترکیبی هارمونیک از تاریخ با شخصیت، میراث، زیبایی شناسی و معماری درک میشود. اصطلاح “شهر هوشمند” از دهه 1990 وجود داشته و تعاریف مختلفی بر جنبه های مختلف این کلمه تأکید کرده است. عناصر مشترک این تعاریف عبارتند از: “شهرهای هوشمند” از فناوری اطلاعات – ارتباطات (ICT) برای مشارکت شهروندان، ارائه خدمات شهری و ارتقا سیستمهای شهری استفاده میکنند.
یک شهر هوشمند برای بهینه سازی کیفیت زندگی ساکنان با استفاده از فناوری و ادغام چندین کارکرد اساسی مانند مدیریت دادههای شهروندان، حمل و نقل هوشمند، پارک حاشیه ای هوشمند، امنیت عمومی و امنیت در بین دیگران را در دستور کار خود دارد و در هوشمندسازی شهر و ارتقا سطح کیفی زندگی شهروندان میکوشد. در درجه اول، استقرار شهر هوشمند دارای چندین ویژگی و فناوری پیشرفته و شامل اکوسیستم های متنوع برای ارائه دهندگان فناوری است.
دستگاههای مختلف مانند سنسورها، دروازه ها، زیرساخت های ارتباطی و سرورها به طور جمعی مفهوم “شبکه اینترنتی” را زنده میکنند که یک مؤلفه مهم در شکل دهی به شهرهای آینده محسوب میشود. مفهوم شهر الکترونیک را میتوان به عنوان چارچوبی برای اجرای چشم انداز شهرنشینی پیشرفته و مدرن مورد بررسی قرار داد.
بستن *نام و نام خانوادگی * پست الکترونیک * متن پیام |


